Δημήτρης Σπηλιώτης: Η γκέι ζωή δεν περιλαμβάνει μόνο την αδικία και τον αγώνα

[10%, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2009]

Γεννήθηκε στα τέλη του 1974 στην Αθήνα κι έξι μηνών ακολούθησε την οικογένειά του στο Ιράν, όπου έμεινε ως έξι χρονών. Ο εκπατρισμός του κατά την καθοριστική περίοδο της πρώτης παιδικής ηλικίας τον έκανε να βλέπει πάντα την Ελλάδα από απόσταση. Στην εφηβεία η ομοφοβία του περιβάλλοντός του τού έγινε ανυπόφορη. Έφυγε στη Βρετανία να σπουδάσει ψυχολογία και να βρει τον εαυτό του. Σήμερα, ο Δημήτρης Σπηλιώτης εξακολουθεί να ζει στη Βρετανία, όπου ως ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής βοηθάει κι άλλους να βρουν τον εαυτό τους και ν' αντιμετωπίσουν ένα περιβάλλον πολλές φορές εχθρικό, που επιτίθεται στη διαφορετικότητα συχνά με υπόγειους, αδιόρατους τρόπους.

Γιώργος Κολλάρος: Με δύναμη από την Τήνο

[10%, Ιούλιος - Σεπτέμβριος 2009]

Ήρθε από την Αίγυπτο στην Αθήνα τριών ετών. Στα 28 του άφησε την Αθήνα, όπου το πρωί σπούδαζε στην οδοντιατρική και το βράδυ δούλευε μπάρμαν, για να ζήσει στην Τήνο. Ήταν ακόμη φοβισμένος και πειραματιζόταν κατά καιρούς με το άλλο φύλο, αν και ήξερε ότι αυτό που πραγματικά θέλει είναι οι άνδρες. Σήμερα, στα 46 του, έχοντας ταξιδέψει στον κόσμο και αποτινάξει πια την ενοχή, ο Γιώργος Κολλάρος έχει ανακαλύψει ότι το στοίχημα είναι η εσωτερική ισορροπία κι ένας δημιουργικός διάλογος με τον κοινωνικό περίγυρο. Εξ ου και συμμετέχει στην κινηματογραφική λέσχη και στην οικολογική οργάνωση του νησιού, συντονίζει μια ομάδα καράτε που δημιούργησε και παρεμβαίνει με άρθρα του στον τοπικό και οδοντιατρικό τύπο για την άρση των διακρίσεων κατά των ομοφυλόφιλων.

Φτου και Βγαίνω: "Είδα ένα γράμμα ανοιχτό, χωρίς φάκελο, γραμμένο στ'αγγλικά, σε μια γαλάζια κόλα"

[10%, Μάρτιος - Ιούνιος 2009]


Το καλοκαίρι του 1951, η κ. Ελένη ήταν έτοιμη να δώσει πτυχιακές εξετάσεις στη Νομική, αλλά ένας θυελλώδης έρωτας, μια εγκυμοσύνη κι ένας γάμος ανέτρεψαν τα σχέδιά της. Με τον σύζυγό της και τον γιο της, και αργότερα με τον ανιψιό της που είχε χάσει τη μητέρα του και ήρθε να μείνει μαζί τους, πέρασαν χρόνια ωραία αλλά δύσκολα. Σήμερα, η κ. Ελένη ζει σε μια επαρχιακή πόλη, συνταξιούχος δικαστικός, γι' αυτό και προτιμά να διατηρήσει την ανωνυμία της. Λυπάται κι αγανακτεί όταν ακούει στις παρέες και στην τηλεόραση να μιλούν άσχημα για την ομοφυλοφιλία, αλλά χαίρεται που τώρα το θέμα συζητιέται, για να μαθαίνει ο κόσμος και να το αντιμετωπίζει σωστά. Όπως έμαθε και η ίδια.

Ειρήνη - Άντζελα: "Δεν είναι παιχνίδι, είναι η ζωή μας"

[10%, Δεκέμβιος 2008 - Μάρτιος 2009]

Γνωρίστηκαν όταν η Ειρήνη γράφτηκε στο λεσβιακό gaydar τον Σεπτέμβριο του 2006. Είχε χωρίσει κάπου ένα χρόνο, δεν είχε φίλες λεσβίες και ήθελε να βρει κάποια απλώς για να συζητήσει τις απορίες που συσσωρεύονταν. Ανάμεσα στα μηνύματα τύπου «ωραία φωτογραφία!» που βρήκε στο mailbox την επομένη, το μήνυμα της Άντζελας ξεχώριζε: «Πώς τα πας με τη βροχή;». Η Άντζελα, που πρόσφατα είχε κι αυτή χωρίσει από μια μακροχρόνια σχέση, είχε γραφτεί στο σάιτ πριν από ένα μήνα, έτσι, για να δει τι είναι τέλος πάντων το Ίντερνετ και ο υπολογιστής.

Γκέι και εφηβεία: "Ο πιο κοντινός φανερός βρίσκεται σε ακτίνα δέκα χιλιομέτρων"

[10%, Ιούλιος - Οκτώβριος 2010]

Μόλις έκλεισε τα 18 και τελείωσε την Γ΄ Λυκείου κι όμως έχει γυρίσει τη μισή Ευρώπη: Βουλγαρία, Κύπρο, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Τσεχία, Αυστρία, Γερμανία, Τουρκία, και αλλού. Τα περισσότερα ταξίδια ήταν με τη χορωδία στην οποία συμμετέχει. Άλλα ήταν ιδιωτικά, για τουρισμό. Όπως και να έχει, κάθε φορά που ο Βαγγέλης Κ. επιστρέφει στη μικρή κωμόπολη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, ασφυκτιά. Καθόλου γκέι ζωή, καθόλου γκέι φίλοι, καθόλου γκέι σκέτο. Φανεροί τουλάχιστον. Γι' αυτό κι αυτός δεν βλέπει την ώρα να ξαναφύγει. Αυτή τη φορά για τα καλά.

Γκέι και εφηβεία: Ημουν ομοφοβική για να καλύψω την ομοφυλοφιλία μου

[10%, Ιούλιος - Οκτώβριος 2010]

Η Χ.Κ. είναι 17 χρονών και μόλις τελείωσε τη B΄ Λυκείου. Πριν τέσσερα χρόνια, τρομαγμένη, μπροστά στους γονείς της έκανε αρνητικά σχόλια για τους γκέι. Σήμερα αισθάνεται περήφανη που είναι λεσβία και είναι έτοιμη να τους το πει.

Μενέλας Σιαφάκας: Από τη Γλασκώβη με αγάπη

[10%, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2010]

Επέστρεψε για τα καλά στην Ελλάδα πέρσι το καλοκαίρι, ύστερα από 15 χρόνια ζωής στη Γλασκώβη της Σκοτίας, κι ανακάλυψε ότι σε σχέση με τους Βρετανούς οι Έλληνες γκέι είναι πιο εκδηλωτικοί στο σεξ, αλλά πιο μαζεμένοι και υποκριτές στην κοινωνική τους ζωή. O Μενέλας Σιαφάκας έφυγε στα 19 του για τη Γλασκώβη, όπου σπούδασε αθλητικές επιστήμες, ειδικεύτηκε στην αθλητική ψυχολογία, δούλεψε καθηγητής σε κολέγιο και προετοίμασε την εθνική ομάδα γυναικών για το παγκόσμιο πρωτάθλημα νέτμπολ, ένα νέο άθλημα, παραλλαγή του μπάσκετ. Εκεί στα ξένα, χώρισε με την ελληνίδα κοπέλα του και άρχισε να εξερευνά την γκέι πλευρά του, την οποία γνώριζε και αποδεχόταν από πάντα, αλλά δεν ένιωθε άνετα να εκδηλώσει.

Δημήτρης Σπηλιώτης: Η γκέι ζωή δεν περιλαμβάνει μόνο την αδικία και τον αγώνα

[10%, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2009]

Γεννήθηκε στα τέλη του 1974 στην Αθήνα κι έξι μηνών ακολούθησε την οικογένειά του στο Ιράν, όπου έμεινε ως έξι χρονών. Ο εκπατρισμός του κατά την καθοριστική περίοδο της πρώτης παιδικής ηλικίας τον έκανε να βλέπει πάντα την Ελλάδα από απόσταση. Στην εφηβεία η ομοφοβία του περιβάλλοντός του τού έγινε ανυπόφορη. Έφυγε στη Βρετανία να σπουδάσει ψυχολογία και να βρει τον εαυτό του. Σήμερα, ο Δημήτρης Σπηλιώτης εξακολουθεί να ζει στη Βρετανία, όπου ως ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής βοηθάει κι άλλους να βρουν τον εαυτό τους και ν' αντιμετωπίσουν ένα περιβάλλον πολλές φορές εχθρικό, που επιτίθεται στη διαφορετικότητα συχνά με υπόγειους, αδιόρατους τρόπους.

Μίρο Πασκάλεβ: «Δεν το διαφημίζω. Δεν το κρύβω»

[10%, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2007]

Μεγάλωσε στη Βουλγαρία, σε μια εποχή που τα γκέι μπαρ δεν επιτρέπονταν και το Διαδίκτυο δεν υπήρχε με τη σημερινή του μορφή. Στην Ελλάδα ήρθε ως διπλωμάτης στο μορφωτικό τμήμα της βουλγάρικης πρεσβείας το ’90. Δεν άντεξε το ασφυκτικό περιβάλλον του διπλωματικού σώματος πάνω από τέσσερα χρόνια κι έπιασε δουλειά ως υπεύθυνος βαλκανικών χωρών σε μια βελγική εταιρεία εισαγωγών, γεγονός που του επέτρεπε να πηγαινοέρχεται μεταξύ Αθήνας, όπου ζούσε με τη σχέση του, και Βρυξελλών. Τα τελευταία χρόνια ήταν υπεύθυνος μάρκετινγκ σε εταιρεία ειδών σπιτιού κι όταν αυτή έκλεισε, άνοιξε ένα gay-friendly μαγαζί, το Tit. Δεν διαφημίζει τη σεξουαλικότητα του αλλά δεν την κρύβει κιόλας.

Χριστίνα Νεοφώτιστου: "Η επέμβαση δεν σε κάνει περισσότερο γυναίκα απ'ό,τι ήδη είσαι"

[10%, Ιούνιος 2007]

Σε όσους απορούν που βλέπουν στην ταυτότητά της αντρικό όνομα, η Χριστίνα εξηγεί ότι είναι «μια γυναίκα με διαφορετική γυναικεία εμπειρία». Και σε όσους απορούν που τη βλέπουν ζευγάρι με τη Μαρία, μια σχέση σχεδόν επτά χρόνων, απαντά ότι το φύλο δεν υπαγορεύει σεξουαλικές προτιμήσεις ούτε υπαγορεύεται από αυτές.

Στέφανος Κ.: Η αξία ενός κουμπιού που κάνει τη νύχτα μέρα

[10%, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2007]

Κοντεύει χρόνο στην Αθήνα, αλλά τα μόνα έπιπλα στο διαμέρισμα είναι το κρεβάτι και μια πλαστική καρέκλα, που για την περίσταση μετατρέπεται σε τραπέζι για το τασάκι και τη μπίρα. Αυτά προς το παρόν του φτάνουν. Έχει ζήσει σε χειρότερες συνθήκες, κι άλλωστε τα έπιπλα κάπως δεσμεύουν. Eυκολότερα την κάνεις από ένα άδειο διαμέρισμα παρά από ένα επιπλωμένο. Κι ο Στέφανος, 34 ετών, θέλει να μπορεί να την κάνει. Όπως την έκανε πάντα. Μεγάλωσε σ’ ένα χωριό στις Σέρρες, έφυγε για σπουδές στη Θεσσαλονίκη, κι από κει για τη Ζάμπια και τη Νότια Αφρική με μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Γύρισε πέρσι, φέρνοντας μαζί του εικόνες από έναν κόσμο διαφορετικό. Θέλει να ξαναπάει για να βοηθήσει ν’ αλλάξει αυτός ο κόσμος. Μέχρι τότε, συμμετέχει στη διοργάνωση του γκέι πράιντ στην Αθήνα, μήπως αλλάξουν μερικά πράγματα εδώ.

Φτου και βγαίνω: Οταν ο Γιώργος γνώρισε το Γιώργο

[10%, Δεκέμβριος 2006 - Ιανουάριος 2007]

Νωρίς ένα βράδυ στα τέλη Οκτωβρίου, ο κόσμος πηγαινοέρχεται στην πλατεία Εξαρχείων, αλλά ο Γιώργος και ο Γιώργος δεν πτοούνται. Κάθονται απέναντί μου, σ’ένα από τα τραπεζάκια του Wunderbar άκρη έξω στον πεζόδρομο, και αφήνουν τα σώματά τους ελεύθερα να εκφραστούν – το χέρι του ενός πάνω στο πόδι του άλλου, το κεφάλι πάνω στον ώμο, τα χείλη πάνω στα χείλη. Τους παρατηρώ καθώς μου μιλούν για τη σχέση τους – μια μελέτη αντιθέσεων οι δυο τους. Ο Γιώργος Κ., ξανθός, 23 χρονών, γραφίστας σε διαφημιστική εταιρεία, γεννημένος και μεγαλωμένος σε χωριό της Καρδίτσας, είναι ζωηρός και ομιλητικός. Ο Γιώργος Π., μελαχρινός, 25 χρονών, τηλεφωνητής σε εταιρεία παροχής πληροφοριών, μεγαλωμένος σε γειτονιά της Αθήνας, είναι συγκρατημένος και λιγομίλητος. Το απόγευμα πήγαν να διαλέξουν κουρτίνες για το διαμέρισμα όπου θα συγκατοικήσουν για πρώτη φορά, σχεδόν ένα χρόνο από τότε που γνωρίστηκαν μέσω αγγελίας. Το κουδούνι στο θυροτηλέφωνο δεν θέλουν να είναι χωρίς όνομα, όπως το κουδούνι εκείνου του ζευγαριού ανδρών που δεν ήθελαν να καρφωθούν στους γείτονες (σε παλιότερη μελέτη του ανθρωπολόγου Κώστα Γιαννακόπουλου). Το δικό τους κουδούνι, λένε, θα γράφει Γιώργος και Γιώργος.

Αρτεμις Καριοφυλλίδου: Ζούμε μέσα απ'τα μάτια των άλλων

[10%, Ιούνιος - Ιούλιος 2006]

Κατέβηκε στην Αθήνα από τη Θεσσαλονίκη, ακολουθώντας έναν έρωτα. Ο έρωτας τελείωσε, η Αθήνα έμεινε. Η Άρτεμις Καριοφυλλίδου έπιασε δουλειά σε βιβλιοπωλείο μεγάλου εκδοτικού οίκου, την τριακοστή έκτη δουλειά της στα 36 χρόνια που ζει. Μια δουλειά στην οποία νιώθει πια πιο ελεύθερη και δυνατή από ποτέ: πρόσφατα ανακοίνωσε στους συναδέλφους της ότι είναι λεσβία.

Κωνσταντίνος Γκίνης: Γκέι δεν είμαι μόνο στο κρεββάτι

[10%, Απρίλιος - Μάιος 2006]

Τον Κωνσταντίνο τον τρώει ο κώλος του. Στα 18 του πήγε στη Γερμανία, στη Δρέσδη, να σπουδάσει πληροφορική. Σε μια χοροεσπερίδα ανακάλυψε τη σάλσα κι άρχισε να παραδίδει μαθήματα χορού, παράλληλα με τις σπουδές. Μετά πήγε στο Μόναχο, υπεύθυνος πληροφορικής σε αρχιτεκτονικό γραφείο. Εκεί ανακάλυψε το μακιγιάζ κι άρχισε να βάφει επαγγελματικά θιάσους και ομάδες. Σήμερα, στα 34, εργάζεται στο τμήμα πωλήσεων μιας εταιρείας μαρμάρων. Ησυχία δεν έχει. Μέχρι τα 24, πήγαινε αποκλειστικά, ή σχεδόν, με γυναίκες. Τώρα είναι γκέι, αλλά επιμένει να ζει όπως οι στρέιτ: να κυκλοφορεί χέρι χέρι στην Αθήνα, να σε πιάνει αγκαλιά στα μπαρ, κι άμα του τη δώσει, να σου βάζει χέρι μπροστά σ'όλο τον κόσμο. "Ε, και τι έγινε;", θα ρωτήσει.

Βέρνερ Ντερμπιζέρ: Τρελή πάπια - the mama story

[10%, Φεβρουάριος - Μάρτιος 2006]

Για επτά χρόνια, ο Βέρνερ Ντερμπισέρ διατηρούσε στις Βρυξέλλες μια σχέση ζωής κι ένα γκέι εστιατόριο. Το Φελίνι είχε ψαγμένη ιταλική κουζίνα και γέμιζε κάθε βράδυ με γκέι και στρέιτ, σελέμπριτι και μη. Το λάθος έγινε όταν ο Βέρνερ έβαλε τον άνθρωπο της ζωής του συνεταίρο. Προστριβές στα επαγγελματικά έφεραν προστριβές στη σχέση . οι προστριβές έφεραν το τέλος. Το 1999 ο Βέρνερ άφησε το Βέλγιο και ήρθε στην Ελλάδα να ξαναφτιάξει τη ζωή του.